Castel Sant’Angelo, Rzym

Castel Sant’Angelo to rozległa, kolista budowla, która powstała jako mauzoleum cesarza Hadriana, a obecnie służy jako muzeum. Hadrian zlecił wzniesienie tego rodzinnego grobowca za panowania Cesarstwa Rzymskiego, a Antoninus Pius doprowadził prace do końca w roku sto trzydziestym dziewiątym. Jego starożytna forma łączyła podstawę wyłożoną marmurem, ogromny bęben, nasadzoną ziemię oraz monumentalny rydwan z wizerunkiem Hadriana.

Prochy Hadriana spoczęły tutaj wraz z prochami Sabiny i Luciusa Aeliusa; późniejsze pochówki cesarskie trwały aż do Caracalli. Ciężka konstrukcja murowana zyskała następnie zupełnie inną rolę, gdy za Honoriusza włączono ją do obronnych murów Rzymu, czyniąc z niej twierdzę za Tybrem. Jak głosi miejscowa tradycja, papież Grzegorz Wielki ujrzał tutaj archanioła Michała chowającego miecz podczas zarazy roku pięćset dziewięćdziesiątego, co miało oznaczać, że epidemia dobiegnie końca.

Ta opowieść nadała zamkowi jego anielską nazwę. Zwróć uwagę na figurę anioła na linii dachu: znajdująca się tam obecnie rzeźba została wykonana przez Petera Antona von Verschaffelta w osiemnastym wieku. Później papieże polegali na tym miejscu jako schronieniu, rezydencji, trybunale i więzieniu, a ufortyfikowany korytarz łączył je z Saint Peter’s. Clement the Seventh uciekł tutaj podczas Sack of Rome, a Giordano Bruno spędził lata uwięziony w obrębie tych murów.