most Pilczycki, Wrocław

Granitowa kostka brukowa pod jezdnią nadaje większości mostu Pilczyckiego starszy, roboczy charakter, ale widoczna konstrukcja pochodzi z 1959 roku. Przenosi zarówno ruch drogowy, jak i trasę tramwajową w kierunku Leśnicy przez Ślęzę, łącząc pilczycką stronę rzeki z Żernikami. Dwa tory tramwajowe biegną bezpośrednio w jezdni, więc szyny i droga dzielą to wąskie przeprawowe miejsce, zamiast być od siebie oddzielone.

To niewielki stalowy most: oba przęsła razem mają nieco ponad dwadzieścia cztery metry, a jego pomost ma niewiele ponad dziesięć metrów szerokości. Nowszy most Pilczycki zbudowano bezpośrednio na północ stąd; później tę starszą przeprawę przeznaczono głównie dla tramwajów, z dostępem dla lokalnych samochodów, podczas gdy zwykły ruch pojazdów przeniósł się na nowy most. Później ponownie oddano ją do użytku jako tymczasowy objazd podczas budowy obwodnicy autostradowej Wrocławia i związanych z nią prac drogowych.

W jego historii wydarzył się tragiczny epizod. Czternastego kwietnia 1991 roku tramwaj numer 10 jadący do Leśnicy wykoleił się tutaj i spadł z mostu na nadrzeczny brzeg. Kamienie wepchnięte w szyny spowodowały katastrofę. Przed 1945 niemiecka nazwa Breslau, Lohebrücke, oznaczała po prostu most nad Ślęzą; używano jej w odniesieniu do miejskich mostów przez tę rzekę.