most Grunwaldzki, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Most Grunwaldzki jest zawieszoną przeprawą, która przenosi miasto nad Odrą w tym miejscu. Zwróć uwagę, że jezdnię podtrzymują stalowe taśmy z nitami, a nie długie liny czy łańcuchy znane z wielu mostów wiszących. Jego pylony przypominające bramy są zbudowane z cegły klinkierowej i oblicowane granitem śląskim, wznosząc się na około dwadzieścia metrów.
Budowa trwała od tysiąc dziewięćset osiem do tysiąc dziewięćset dziesięć, a radca budowlany miasta Richard Plüddemann ukształtował architekturę mostu. Zanim go otwarto, inżynierowie przetestowali konstrukcję za pomocą dwudziestu czterech tramwajów, z których każdy ważył dwanaście ton, a także pojazdów straży pożarnej. Rezultatem jest ogromny wyraz miejskiej pewności siebie: most ma sto dwanaście i pół metra szerokości w poprzek koryta rzeki i waży około dwóch tysięcy trzystu ton.
Jego historia przetrwała również w jego bliznach. Podczas oblężenia niemieckie władze przecięły taśmy podtrzymujące i opuściły most na improwizowane podpory w rzece. Uszkodzenia spowodowane bombardowaniem, ogniem artyleryjskim oraz zawaleniem się tych podpór wymagały ambitnej odbudowy.
Ruch wznowiono we wrześniu tysiąc dziewięćset czterdzieści siedem, kiedy most otrzymał nazwę Most Grunwaldzki. Posłuchaj przejeżdżających po nim teraz tramwajów: transport publiczny pozostaje bezpośrednio wpleciony w jezdnię tego pomnika.
