Monte Cassino, Warszawa
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Przed tobą wznosi się warszawski Pomnik Bitwy o Monte Cassino, umieszczony na małym placu między ulicą Generała Andersa a bramą Ogrodu Krasińskich. W jego centrum ranna, bezgłowa Nike wyłania się z rozbitej kolumny spiętej szeroką opaską. Całość wykonano z betonu zbrojonego, obłożonego białym marmurem Carrara, i waży dwieście dwadzieścia ton.
Zwróć uwagę na udrapowane wzgórze i rozrzucone hełmy umieszczone w podstawie pomnika; przywołują one obraz pola bitwy, zamiast przedstawiać triumfalny obraz. Pod draperią spoczywa urna zawierająca prochy bohaterów. Na cokole widnieją także Krzyż Monte Cassino oraz emblematy pięciu polskich formacji biorących udział w bitwie.
Ten pomnik upamiętnia 2. Korpus Polski, który zdobył Monte Cassino osiemnastego maja tysiąc dziewięćset czterdziestego czwartego roku. Weterani tego korpusu złożyli się na jego powstanie.
Irena Anders, wdowa po dowódcy korpusu Władysławie Andersie, odsłoniła go trzydziestego maja tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego roku. Towarzyszący pomnik wyraża wdzięczność Persji, obecnie Iranowi, za przyjęcie ponad stu dwudziestu tysięcy polskich uchodźców, którzy uciekli ze Związku Radzieckiego wraz z Armią Andersa.
