Maria Skłodowska-Curie, Warszawa
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Maria Skłodowska-Curie pojawia się tutaj jako brązowy pomnik w Parku Skłodowskiej-Curie, obok instytutu onkologii na Ochocie. Stworzyła go Ludwika Nitschowa, a Warszawa odsłoniła go piątego września tysiąc dziewięćset trzydziestego piątego roku. Zwróć uwagę, jak rzeźbiarka ukazuje uczoną pogrążoną w myślach i ruchu: idzie ze spuszczoną twarzą, podpierając brodę zgiętą dłonią.
Ta poza pasuje do fizyczki i chemiczki, której praca otworzyła nowe możliwości w badaniach nad promieniotwórczością. Została pierwszą kobietą uhonorowaną Nagrodą Nobla, a zarazem pozostaje pierwszą osobą, która otrzymała tę nagrodę dwukrotnie. Jej badania zidentyfikowały rad i polon, łącząc ten cichy park z odkryciami, które zmieniły współczesną naukę.
Rosnące w pobliżu drzewo ma szczególnie osobisty związek: Skłodowska-Curie zasadziła je sama w tysiąc dziewięćset trzydziestym drugim roku. Powierzchnia pomnika zachowuje również wojenną pamięć Warszawy. Podczas powstania warszawskiego żołnierze RONA strzelali do pomnika w ramach ćwiczeń strzeleckich, pozostawiając ślady na jego ramieniu, plecach i piersi. Konserwację przeprowadzono w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym siódmym roku, ale te ślady po kulach celowo zachowano, dzięki czemu pomnik upamiętnia zarówno osiągnięcia uczonej, jak i doświadczenie miasta.
