Lazareti, Dubrownik

Lazareti to połączona grupa budynków, które pełniły funkcję stacji kwarantanny Dubrownika, położonej 300 metrów od murów miejskich. Jej funkcja rozwinęła się dzięki roli Dubrownika jako ruchliwej republiki kupieckiej, przyjmującej ludzi i ładunki z całego regionu Morza Śródziemnego i Bałkanów. 27 lipca 1377 roku Republika wprowadziła kwarantannę jako środek ochrony zdrowia publicznego: przybysze z miejsc uznawanych za zakażone musieli pozostawać poza miastem przez miesiąc przed wejściem do niego.

Najwcześniejszymi miejscami odosobnienia były wyspy Mrkan, Bobara i Supetar; później obiekty przeniesiono bliżej Dubrownika. Widoczny tutaj kompleks zbudowano w Ploče w latach 1590–1642. Obejmuje 10 budynków rozmieszczonych wokół 5 wewnętrznych dziedzińców, z zadaszonymi arkadami, w których można było przechowywać towary, oraz pomieszczeniami mieszkalnymi dla pasażerów poddawanych kwarantannie.

Każdy dziedziniec miał otwór w stronę morza, służący do rozładunku ładunków. Przyjrzyjcie się powtarzającym się dziedzińcom i arkadom: taki układ oddzielał ludzi, towary i ruch, nie rezygnując z handlowego życia miasta. Kwarantanna trwała później 40 dni i była nadzorowana przez urzędników znanych jako kacamorti. Dziś Lazareti mieści obiekty rekreacyjne, handlowe i rozrywkowe, nadając tej dawnej stacji zdrowia tętniące życiem, współczesne przeznaczenie.