Kunsthistorisches Museum, Wiedeń
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Kunsthistorisches Museum jest wiedeńskim muzeum sztuki, mieszczącym się w pałacowym budynku pod ośmioboczną kopułą. Budowla została wzniesiona w latach 1871–1891 dla cesarza Franz Joseph I, według planów Gottfrieda Sempera i Carla von Hasenauera. Jej piaskowcowa fasada ma inspirowany renesansem projekt, z szerokimi łukowymi oknami i starannie wyważonym układem.
Wejścia strzegą siedzące alegoryczne postacie reprezentujące malarstwo i rzeźbę, a kopułę wieńczy posąg Pallas Athena. Wewnątrz monumentalna klatka schodowa łączy dzieła Gustava Klimta, Ernsta Klimta, Franza Matscha, Hansa Makarta i Mihálya Munkácsyego. To wnętrze odzwierciedla pochodzenie muzeum ze zbiorów Habsburgów: portrety i zbroje związane z Ferdynandem z Tyrolu, dzieła zgromadzone przez cesarza Rudolfa II oraz obrazy zebrane przez arcyksięcia Leopolda Wilhelma tworzą historyczny rdzeń.
Galeria obrazów obejmuje najważniejsze dzieła Pietera Bruegela Starszego, Rafaela, Caravaggia, Rembrandta i Vermeera. Szczególnie dramatyczny epizod dotyczy solniczki Celliniego: skradziona w 2003, została odnaleziona w 2006 w zakopanej skrzyni niedaleko Zwettl. Muzeum jest zatem zarówno pałacem sztuki, jak i miejscem mającym własną niezwykłą historię pewnego przedmiotu.
