Kościół Świętych Stanisława, Doroty i Wacława, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Przed tobą wznosi się Kościół Świętych Stanisława, Doroty i Wacława, kościół rzymskokatolicki na południowym krańcu wrocławskiego Starego Miasta. Jego ceglany, gotycki charakter oznacza średniowieczne formy kształtowane w cegle, a nie rzeźbione w kamieniu, a budynek ten przetrwał jako jeden z najlepiej zachowanych średniowiecznych zabytków miasta. Powstał w 1351 roku, aby upamiętnić porozumienie między królem Kazimierzem Wielkim a cesarzem Karolem IV w sprawie praw do Śląska.
Trzej patroni uwidaczniają to polityczne porozumienie: Wacław reprezentuje Czechy, Stanisław Polskę, a Dorota Śląsk. Zwróć uwagę na herby pod oknami apsydy; wskazują one trzy zaangażowane krainy. Budowniczowie stworzyli wysoki kościół halowy o trzech nawach, z pięciobocznym prezbiterium i apsydą sklepioną krzyżowo.
Prezbiterium ukończono w 1381 roku, a nawa i apsyda powstały w 1401 roku. Pustelnicy augustiańscy początkowo nadzorowali prace, a później kościół zajęli franciszkanie. Ich zabudowania klasztorne niegdyś przylegały od południa, lecz zostały rozebrane pod koniec XIX wieku; na ich miejscu powstały Hotel Monopol i dom towarowy. Kościół doznał jedynie niewielkich uszkodzeń podczas Oblężenia Breslau w czasie II wojny światowej, a następnie krótko pełnił funkcję prokatedry Wrocławia.
