Kościół Świętych Piotra i Pawła, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Przy Moście Tumskim stoi Kościół Świętych Piotra i Pawła, niewielki ceglany kościół na południowo-zachodnim krańcu Ostrowa Tumskiego. Jego dłuższy bok zwrócony jest ku ulicy Katedralnej, a budynek ma zaledwie dwadzieścia cztery metry na czternaście. Kościół powstawał etapami: prezbiterium budowano od 1404, a prace przy nawie zakończono w 1454.
Jego styl gotyku ceglanego należy do średniowiecznej tradycji wznoszenia ambitnych kościołów z cegły zamiast z kamienia. Ten skromny kościół wielokrotnie musiał zaczynać od nowa. Wielki pożar w 1634 zniszczył jego dach i sklepienia; wnętrze przebudowano w stylu barokowym w 1667, tym razem bez pierwotnej centralnej podpory.
Pożar wybuchł ponownie w 1791. W 1813, podczas wojen napoleońskich, kościół stał się szpitalem dla pojmanych francuskich żołnierzy. Zniszczenia z 1945 ponownie pozbawiły go dachu i sklepień.
Odbudowa w 1952 i 1953 przywróciła część jego gotyckiego charakteru, w tym sklepienie krzyżowo-żebrowe wsparte na odbudowanym kamiennym filarze o średnicy pół metra. Zwróć uwagę na ogród po wschodniej stronie: od 1963 roku znajduje się w nim kamienna figura Świętego Piotra, przeniesiona tu z pobliskiego Kościoła Najświętszej Marii Panny na Piasku.
