Kościół pw. Świętego Henryka, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Kościół pw. Świętego Henryka to dwuwieżowy ceglany kościół przy ulicy Glinianej, wzniesiony jako bazylika na rzucie krzyża łacińskiego. Jego strzelisty, dziewiętnastowieczny charakter jest neogotycki: stanowi interpretację średniowiecznego gotyku dla późniejszej epoki. Jego projektantem był Joseph Ebers, a budowa trwała od 1890 do 1893.
Biskup Heinrich Förster umożliwił realizację projektu, zapisując na ten cel cały swój spadek; kardynał Georg Kopp konsekrował ukończony kościół w 1893. Przyjrzyj się frontowi budynku: szerokie okno rozetowe ujmują dwie ośmioboczne wieże, a zielona szkliwiona ceramika podkreśla narożniki. Był to pierwszy we Wrocławiu kościół tej skali wzniesiony po Kulturkampfie, w czasie gdy dawne wsie Huby i Glinianki były wchłaniane w granice miasta.
Wojna uszkodziła kościół, zwłaszcza ściany prezbiterium, a powojenna odbudowa naprawiła te zniszczenia. W 2003 wieże odzyskały monumentalne hełmy, ukształtowane tak, by przywoływać ich wygląd sprzed 1945. Wewnątrz zachowała się oryginalna ambona oraz fresk przedstawiający Maryję pośród wież wrocławskich kościołów.
