Kościół parafialny pw. Bożego Ciała, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Kościół parafialny pw. Bożego Ciała jest ceglanym gotyckim kościołem parafialnym na rogu ulic Świdnickiej i Bożego Ciała. Jego prosta, pozbawiona wieży bryła należy do dawnej komandorii joannitów. Gotyk ceglany oznacza architekturę średniowieczną kształtowaną w cegle, a nie w rzeźbionym kamieniu, a obecna forma tego kościoła pochodzi z pierwszej połowy XV wieku.
Należy on do trzech największych wrocławskich bazylik XV wieku, z trzema nawami bocznymi pod nawą główną o wysokości niemal 23 metrów. Brak głównej wieży nie jest przypadkowy. Reguła joannitów podkreślała ubóstwo, podczas gdy wieża w średniowieczu manifestowała potęgę i status.
Budynek ten pełnił także rolę militarną przy murach miejskich i Bramie Świdnickiej; wieżyczki obronne stanowiły niegdyś jego część. Jego historia była wyjątkowo burzliwa. Wybuch pobliskiej wieży prochowej poważnie go uszkodził w 1749 roku, a podczas wojny siedmioletniej stał się magazynem zbożowym.
Podczas oblężenia Festung Breslau na początku 1945 roku kościół utracił szacunkowo 75 procent swojej substancji. Odbudowa nastąpiła ostatecznie w latach 1955–1962, po czym dalsze prace trwały do 1970 roku. Wewnątrz zbudowano w 1977 roku 36-głosowe organy elektropneumatyczne.
.jpg){kind=link}