Kościół Garnizonowy pw. Świętej Elżbiety, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Kościół Garnizonowy pw. Świętej Elżbiety to olbrzymia bazylika gotyku ceglanego przy północno-zachodnim narożniku wrocławskiego Rynku, z wieżą wznoszącą się 91.46 metra ponad Starym Miastem. Gotyk ceglany to średniowieczny styl ostrołukowy rozwinięty w cegle tam, gdzie kamień budowlany był trudno dostępny. Miasto zleciło budowę tego kościoła w XIV wieku, a patrycjat Wrocławia korzystał z niego jako ze swojego kościoła parafialnego, celowo rywalizując skalą z katedrą.
Jego rola religijna zmieniła się dramatycznie w 1525 roku, kiedy stał się kościołem luterańskim; przez ponad cztery stulecia był najważniejszym kościołem luterańskim zarówno Wrocławia, jak i Śląska. W 1946 roku został przekazany Polskiemu Rzymskokatolickiemu Duszpasterstwu Wojskowemu, nadając mu obecną rolę garnizonową. Zwróć uwagę, ile przetrwania kryje w sobie to miejsce.
Pierwotna wieża miała około 130 metrów wysokości, lecz burze, awarie konstrukcyjne i kilka pożarów ją odmieniły. Niszczycielski pożar z 1976 roku pochłonął znaczną część drewnianego wyposażenia i zniszczył słynne organy. Odbudowa ostatecznie przywróciła wnętrze kościoła o gotyckim charakterze i doprowadziła do powstania obecnej wieży. Wewnątrz budynek mieści także mauzoleum poświęcone Polskiemu Państwu Podziemnemu i Armii Krajowej.
