Karol Linneusz, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Tutaj, w kolekcji systematyki roślin Ogrodu Botanicznego, popiersie Karola Linneusza czyni z botanika punkt orientacyjny. Pomnik znajduje się w miejscu, gdzie spotyka się kilka ogrodowych ścieżek. Stworzył go Albert Rachner, a Moritz Wesel zapewnił finansowanie w 1870 roku; odsłonięcie nastąpiło dwudziestego trzeciego maja 1871 roku.
Jego projekt jest celowo formalny: realistyczne, dopracowane w najdrobniejszych szczegółach popiersie portretowe wznosi się na dwumetrowym ceglanym cokole o klasycznej stylistyce. Zwróć uwagę na nazwę „Linné” na cokole, zwięzłą inskrypcję pod portretem. Pomnik doznał niewielkich uszkodzeń podczas Drugiej wojny światowej, a Antonio Comolli odrestaurował brakujące części popiersia.
Piaskowiec nadal z czasem ulegał degradacji. W 2001 roku oryginalne popiersie przeniesiono do wnętrza, do sali wykładowej, w celu konserwacji. Rzeźba znajdująca się obecnie na cokole jest zastępczą rzeźbą wykonaną przez profesora Bohdana Chmielewskiego. Tak więc pomnik, który widzisz, zachowuje obecność Linneusza na tym skrzyżowaniu ogrodowych ścieżek, podczas gdy dziewiętnastowieczny oryginał otrzymuje ochronę we wnętrzu.
