Kaplica pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Sopot
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Niewielka ceglana kaplica połączona z większym kościołem jest starszym sercem tej rzymskokatolickiej parafii, pod wezwaniem świętego Andrzeja Boboli i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Wzniesiono ją w latach tysiąc osiemset sześćdziesiątym dziewiątym i tysiąc osiemset siedemdziesiątym w stylu neogotyckim, dziewiętnastowiecznym odrodzeniu średniowiecznego projektowania kościołów, dzięki bezpłatnej pracy miejscowych Kaszubów. Uroczystość jej poświęcenia odbyła się czternastego sierpnia tysiąc osiemset siedemdziesiątego roku.
Przed wojną odbywały się tu nabożeństwa dla polskich i niemieckich katolików, dzięki czemu kaplica zyskała lokalny przydomek kaplicy polskiej. Kiedy w tysiąc dziewięćset drugim roku otwarto sopocki kościół parafialny pod wezwaniem Gwiazdy Morza, z kaplicy korzystali głównie Kaszubi i polscy letnicy. W jej wyposażeniu znajdują się drewniane figury: Chrystus Ukrzyżowany z końca piętnastego wieku oraz Madonna z początku szesnastego wieku.
Obecny kościół parafialny, jego prezbiterium i dom parafialny dobudowano w latach tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym piątym–tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym ósmym. Adam Haupt zaprojektował ten późniejszy kościół, a grupa dwustu osiemdziesięciu pięciu Filipińczyków włączyła się w prace budowlane. Zwróćcie uwagę, jak połączone budynki zachowują małą kaplicę wspólnotową w obrębie znacznie powiększonego domu parafialnego.
