Igreja de São Vicente de Fora, Lizbona

São Vicente de Fora to kościół i klasztor, których nazwa przypomina o ich pierwotnym położeniu poza średniowiecznymi murami Lizbony. Obecny kompleks jest monumentalnym dziełem manierystycznym, którego budowę rozpoczęto w 1582 roku, a ukończono w 1629 roku pod kierunkiem Filipe Terzio. Fasada daje silne poczucie porządku: jej jasna powierzchnia, pary wież, powtarzające się nisze i szerokie łuki wejściowe tworzą kompozycję, która wydaje się zarówno powściągliwa, jak i teatralna.

W niszach nad wejściem znajdują się posągi świętych, a wieże wznoszą się po obu stronach centralnej części. Wewnątrz główną atrakcją jest barokowy baldachim nad ołtarzem głównym, wykonany przez Joaquima Machado de Castro i otoczony pomalowanymi drewnianymi figurami naturalnej wielkości. Klasztor jest również wypełniony panelami azulejo przedstawiającymi życie na wsi, polowania, szlacheckie rozrywki i bajki La Fontaine’a; razem sceny te zajmują ponad 150 paneli.

To także królewski panteon Braganza. Dawny refektarz mnichów został zaadaptowany do tego celu przez króla Ferdinanda II, a królewskie grobowce przeniesiono tam z głównej kaplicy. Spójrzcie na skrzyżowanie naw, gdzie znajduje się okrągły drewniany świetlik z ośmioma prostokątnymi otworami: zajmuje on miejsce wielkiej kopuły, która zawaliła się podczas trzęsienia ziemi w 1755 roku.