Iglesia de San Luis de los Franceses, Sewilla

Iglesia de San Luis de los Franceses to jezuicki kościół, zbudowany w Sewilli w latach 1699–1731 i zaprojektowany przez Leonardo de Figueroa w stylu barokowym. Jego kunsztowna fasada i bliźniacze ośmiokątne wieże zapowiadają budowlę pomyślaną w równym stopniu z myślą o symbolice, co o kulcie religijnym. Na fasadzie zwróć uwagę na ukoronowany herb Hiszpanii nad centralnym oknem, któremu towarzyszą trzej archaniołowie.

Wewnątrz plan ma formę krzyża greckiego pod kopułą. Szesnaście kolumn salomońskich sprawia wrażenie, jakby podtrzymywały kopułę, choć prawdziwe podparcie zapewniają cztery cofnięte kamienne filary, zamaskowane przez kaplice, balkony i kraty. Kościół powstał dla jezuickiego nowicjatu, miejsca szkolenia i dyscypliny duchowej.

Jego dekoracja powtarza oznaki monarchii i dynastii Burbonów, zwłaszcza fleur-de-lis. Ołtarze zawierają wypukłe weneckie lustra, które rozpraszają i zniekształcają światło, podczas gdy czaszki przypominają o śmiertelności. Nad głównym wejściem obrazy autorstwa Domingo Martínez przedstawiają świętego Ignacego Loyolę nad wizerunkiem boskiej mądrości.

Jezuici opuścili to miejsce po wypędzeniu ich z Hiszpanii, a kompleks służył później jako seminarium, klasztor, szpital, fabryka i hospicjum. Kościół przetrwał pożary z 1936 roku, a restauracja zachowała znaczną część jego pierwotnego projektu. Budynek należy obecnie do Rady Prowincji Sewilli.