Grand Palais, Paryż

Grand Palais to kompleks wystawienniczy i muzealny, którego najbardziej uderzającą cechą jest ogromny szklany dach. Budynek łączy monumentalną kamieniarkę ze skomplikowaną metalową dekoracją, dając wyraziste poczucie architektury, której nadano etykietę Art nouveau. Charles Girault koordynował cały projekt, a budowa rozpoczęła się w 1897 roku na potrzeby Wystawy Powszechnej w 1900 roku.

Obiekt otwarto w 1900 roku i stworzono go z myślą o ważnych oficjalnych wydarzeniach artystycznych, choć odbywały się w nim również ekspozycje poświęcone samochodom, lotnictwu, technice gospodarstwa domowego i innym nowoczesnym wynalazkom. Spójrz na miedziane kwadrygi wieńczące główne wejścia: Georges Récipon wykonał je jako alegoryczne rydwany, z których jeden przedstawia Nieśmiertelność triumfującą nad Czasem, a drugi Harmonię odnoszącą zwycięstwo nad Niezgodą. Nawa rozciąga się na niemal 240 metrów, a jej przezroczysty dach należy do epoki wielkich przestrzeni gromadzenia się ludzi, które w dużej mierze opierały się na świetle dziennym.

Później pałac służył jako szpital wojskowy podczas I wojny światowej, a w czasie wyzwolenia Paryża stał się siedzibą ruchu oporu, zanim niemiecki atak spowodował wielki pożar. Dziś jego skala nadal robi teatralne wrażenie: kamień, żelazo, szkło i rzeźba zebrane dla sztuki na ogromnej publicznej scenie.