Glyptothek, Monachium
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Glyptothek jest monachijskim muzeum starożytnej rzeźby greckiej i rzymskiej, utworzonym dla kolekcji króla Ludwiga I. Do jego najsłynniejszych skarbów należą Faun Barberini, Pijana kobieta, Chłopiec z gęsią oraz rzeźby świątynne z Eginy. Kolekcja obejmuje okres od około 650 BC do około 550 AD, łącząc pod jednym dachem dzieła archaiczne, klasyczne, hellenistyczne i rzymskie. Budynek zaprojektował Leo von Klenze; wzniesiono go w latach 1816–1830 w stylu neogreckim.
Spójrz na monumentalny portyk: Dwanaście jońskich kolumn podtrzymuje grupę tympanonu autorstwa Johanna Martina von Wagnera, przedstawiającą Atenę jako opiekunkę rzeźby. Zewnętrzne ściany mieszczą rzeźby w niszach, w tym Dedala, Prometeusza, Peryklesa, Fidiasza i Hefajstosa. Wewnątrz trzynaście pomieszczeń o prostokątnym, kwadratowym lub okrągłym kształcie skupia się wokół dziedzińca, podczas gdy wyższy westybul nadaje wnętrzu budynku dominujący akcent.
Muzeum doznało częściowych zniszczeń podczas nalotów w kwietniu 1944 roku, a odbudowę rozpoczęto w 1947 roku. Ponownie otwarto je w 1972 roku. Oryginalne freski Petera Corneliusa nie zostały odtworzone; pozostały jedynie fragmenty. Historia budynku jest zatem nierozerwalnie związana z jego kolekcją: starożytna rzeźba mieści się wewnątrz dziewiętnastowiecznej wizji Grecji, ukształtowanej przez zdecydowane kolekcjonerstwo Ludwiga i architekturę Klenzego.
