Fontana della Barcaccia, Rzym

Tutaj, u podnóża Schodów Hiszpańskich na Piazza di Spagna, Fontana della Barcaccia przybiera formę fontanny w kształcie łodzi. Jej niskie, częściowo zanurzone naczynie sprawia, że woda wydaje się raczej osiąść na placu, niż przybyć z pompą. Papież Urban VIII zaangażował Pietro Berniniego do tego zlecenia w 1623 roku, a prace ukończono w 1629 roku.

Niezwykłe zagłębienie fontanny rozwiązywało praktyczny problem: akwedukt Acqua Vergine dostarczał tutaj zbyt małe ciśnienie, by tworzyć wysokie strumienie. Zauważ, jak woda delikatnie przelewa się przez obniżone burty naczynia do basenu. Wypływa z siedmiu otworów, w tym z twarzy ukształtowanych jak słońca wewnątrz łodzi oraz z otworów skierowanych na zewnątrz wzdłuż jej kadłuba.

Papieskie emblematy na końcach łodzi należą do rodziny Barberini, z której pochodził Urban VIII. Z miejscową legendą wiąże się opowieść, że podczas powodzi Tybru w 1598 roku mała łódź została zaniesiona na plac i tam porzucona, gdy rzeka się wycofała. Cichy szmer fontanny docierał także do Johna Keatsa podczas jego ostatniej choroby w pobliżu, pomagając zainspirować treść jego epitafium.