Filharmonia Narodowa, Warszawa
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Przed Państwem Filharmonia Narodowa, warszawska Filharmonia Narodowa i główna siedziba Orkiestry Filharmonii Warszawskiej. Ta sala koncertowa przeżyła kilka architektonicznych wcieleń. Pierwotny budynek Karola Kozłowskiego powstał przy ulicy Jasnej 5 w latach 1900 i 1901.
Podczas gali otwarcia, 5 listopada 1901 roku, przy fortepianie zasiadł Ignacy Jan Paderewski, a dyrygował Emil Młynarski; Paderewski wykonał własny koncert fortepianowy oraz muzykę Chopina. Wojna przerwała ten początek: pożar pochłonął budynek podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939 roku, a bombardowania w czasie Powstania Warszawskiego przyniosły dalsze zniszczenia. Odbudowana Filharmonia została otwarta w lutym 1955 roku; jej projektantami byli Eugeniusz Szparkowski i Henryk Białobrzeski, a zamiast wcześniejszego wystroju pełnego przepychu nadano jej skromniejszy charakter socrealistyczny.
Proszę zwrócić uwagę na zwietrzałe rzeźby z piaskowca nad głównym wejściem. Przedstawiają Fryderyka Chopina i Stanisława Moniuszkę — ocalałe elementy przedwojennej fasady, które po dziesięcioleciach przechowywania w muzeum powróciły tutaj. To także stała scena Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Chopina, organizowanego tutaj od 1955 roku, oraz corocznego festiwalu Warszawska Jesień.
