Chiesa di San Bernardino alle Ossa, Mediolan
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
San Bernardino alle Ossa to kościół, którego mała kaplica ossuarium pokryta jest ludzkimi czaszkami i kośćmi. Ta uderzająca komnata jest powodem, dla którego to miejsce jest tak szeroko znane. Pomieszczenie z kośćmi powstało w 1210 roku, gdy pobliski cmentarz nie mógł już pomieścić swoich zmarłych, a w 1269 roku obok niego dobudowano kościół.
Pożar zniszczył większość budynku w 1712 roku, a Carlo Giuseppe Merlo zaprojektował następnie obecny kościół w stylu włoskiego baroku, ukończony w 1717 roku i poświęcony Bernardino of Siena. Kaplica zachowuje niezwykłe połączenie pobożności i śmiertelności. Jej ściany ułożono z kości w dekoracyjne wzory, podczas gdy sklepienie zdobi fresk namalowany w 1695 roku przez Sebastiano Ricci, przedstawiający dusze wznoszące się wśród aniołów.
Spójrzcie na nisze, gzyms, filary i drzwi: kość została wykorzystana jako ornament w całej komnacie, a nie tylko złożona na przechowanie. Szczątki pochodziły od pacjentów szpitala, urzędników religijnych, więźniów, rodzin arystokratycznych i kanoników; nie są relikwiami rzekomych męczenników z czasów Saint Ambrose. W 1738 roku King John V of Portugal był pod takim wrażeniem, że zlecił wykonanie wiernej kopii w pobliżu Évora, obecnie znanej jako Capela dos Ossos.
