Bouillon Chartier, Paryż

Bouillon Chartier to restauracja, której sala jadalna zachowuje atmosferę stworzoną, gdy bracia Chartier otworzyli ją w 1896 roku. Sala mieści się w dawnym warsztacie, w którym od 1845 roku do lat 1880. wytwarzano naboje i łuski pocisków, nadając tej eleganckiej przestrzeni jadalnej niespodziewanie przemysłową przeszłość. Spójrzcie na wysoki sufit, kolumny korynckie, lustra i szklane panele: razem tworzą wrażenie hali targowej lub ogrodu zimowego.

Okrągły zegar elektryczny znajduje się na tylnej ścianie, a między oknami wiszą datowane na 1929 rok malowidła trompe-l'œil. Ich rumuński malarz, Nicolae Vermont, podobno stworzył je, aby spłacić dług, więc ten szczegół należy do udokumentowanej historii restauracji, choć z zaznaczoną niepewnością. W pobliżu wejścia ponumerowane drewniane szufladki służyły niegdyś do przechowywania serwetek dla stałych klientów.

Rodzina Chartier stworzyła około piętnastu restauracji, ale od jej otwarcia prowadziło ją tylko czterech właścicieli, zachowując jej wystrój i obyczaje. Jej kulturowe życie pośmiertne jest niezwykle żywe: Louis Aragon umieścił tu młodego studenta medycyny w powieści z 1936 roku, a Fernandel później śpiewał o przyprowadzeniu dziewczyny do Chartier na grillowaną świńską nóżkę. Piosenka ostatecznie stała się muzyką odtwarzaną podczas oczekiwania na połączenie telefoniczne w restauracji.