Biblioteka Uniwersytecka, Wrocław
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Biblioteka Uniwersytecka jest główną biblioteką Uniwersytetu Wrocławskiego, a to jest jej nowsza główna siedziba przy ulicy Joliot-Curie. Jej historia zaczyna się na początku XIX wieku, kiedy połączono kilka starszych zbiorów: książki jezuickiej Leopoldiny, bibliotekę Uniwersytetu Viadrina z Frankfurtu nad Odrą, dawne śląskie biblioteki klasztorne przejęte w toku sekularyzacji oraz starsze zbiory gimnazjalne. Instytucja formalnie stała się Królewską Biblioteką Uniwersytecką w 1815 roku, a jej pierwszym dyrektorem został filolog klasyczny Johann Gottlob Schneider.
Pierwsza siedziba biblioteki mieściła się w dawnym klasztorze na Wyspie Piasek. W 1824 roku uzyskała prawo do otrzymywania egzemplarza każdej publikacji objętej obowiązkiem egzemplarza obowiązkowego, przywilej przysługujący zaledwie siedemnastu bibliotekom w Polsce. Podczas Drugiej Wojny Światowej jej najcenniejsze materiały wywieziono z Wrocławia, jednak znaczna część zbiorów przetrwała bombardowania w 1945 roku.
Ten budynek został zaprojektowany przez warszawski zespół architektoniczny pod kierownictwem Jacka Rzyskiego. Budowa rozpoczęła się w 2003 roku; budynek otrzymał pozwolenie na użytkowanie 15 grudnia 2011 roku i został oficjalnie otwarty w następnym styczniu. Przenosiny tutaj trwały etapami, w tym ponad 225 000 woluminów przeniesionych w 2014 roku.
