Basilica di San Lorenzo Maggiore, Mediolan
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Basilica di San Lorenzo Maggiore to rzymskokatolicki kościół, którego zachowana forma nadal ukazuje śmiałą geometrię budowli z późnego okresu cesarstwa. Jego plan powstał między 390 a 410 rokiem, a kościół należał wówczas do największych budowli o centralnym planie w świecie zachodnim. Architektem związanym z bazyliką jest Martino Bassi.
Spójrz na szeroki, kolisty układ zewnętrznej części oraz przylegające Colonne di San Lorenzo: razem przywodzą one na myśl kompleks, którego początki sięgają rzymskiego Mediolanu. Wewnątrz przestrzeń jest zorganizowana wokół kwadratu z czterema apsydami, a otaczające ją obejście tworzy warstwowy, niemal teatralny rytm. To architettura paleocristiana, a bazylika należy do najstarszych kościołów Mediolanu.
Jej historia jest wszystkim, tylko nie spokojna. Pożary uszkodziły ją w 1071 i 1075 roku; kopuła zawaliła się w 1103 roku, a kolejny pożar w 1124 roku ponownie zniszczył kopułę wraz z częścią budowli. Późniejszą kopułę zaczęto wznosić po zawaleniu z 5 czerwca 1573 roku, a ukończono ją w 1619 roku. Kościół jest poświęcony San Lorenzo, a jego niezwykły projekt daje rzadki wgląd w wielkie kościoły cesarskie, które niegdyś stały w Bizancjum.
