Ateneum, Warszawa
Zaktualizowano:
Posłuchaj, jak zaczyna się ta historia
0:00 / 0:45
Ateneum to warszawski teatr dramatyczny, założony w nineteen twenty-eight. Zwróć uwagę na wejście od strony ulicy: ten budynek powstał jako siedziba związku zawodowego pracowników kolei, z pomieszczeniami biurowymi na górze. Teatr został otwarty jako scena eksperymentalna, której wczesne przedstawienia miały silny wydźwięk społeczny i polityczny, ukształtowany przez robotniczy charakter Powiśla.
Stefan Jaracz objął kierownictwo artystyczne w nineteen thirty i kierował teatrem aż do nazistowsko-sowieckiej napaści na Polskę, z wyjątkiem sezonów dzielonych z Leonem Schillerem i Karolem Adwentowiczem. Teatr nosi obecnie imię Jaracza. Wojna brutalnie dotknęła ten adres.
Powiśle niemal całkowicie zniszczono podczas Powstania Warszawskiego, a teatr spłonął. Finansowanie publiczne umożliwiło odbudowę z poszanowaniem wcześniejszego wyglądu; odnowiony teatr państwowy otwarto w nineteen fifty-one przedstawieniem ukształtowanym przez oficjalną linię socrealistyczną. Następnie Janusz Warmiński kierował Ateneum przez cztery dekady, prowadząc je przez koniec sowieckiej dominacji.
W ciągu swojej historii scena ta gościła niezwykłą rzeszę czołowych polskich wykonawców. Przeszłość budynku jako instytucji robotniczej oraz jego historia politycznie zaangażowanego dramatu nadal nadają Ateneum szczególny ciężar.
