Ara Pacis Augustae, Rzym

Przed sobą mają Państwo Ara Pacis Augustae, starożytny rzymski ołtarz poświęcony Pokojowi. Senat Rzymu nakazał jego wzniesienie 4 lipca 13 r. p.n.e., aby uczcić powrót Augusta po latach spędzonych w Hiszpanii i Galii; uroczyście poświęcono go 30 stycznia 9 r. p.n.e. Jest to pokój przedstawiony jako publiczne osiągnięcie, z religią i władzą polityczną celowo ze sobą powiązanymi.

Prześledźmy wyrzeźbioną roślinność marmurowego ogrodzenia: wijące się pędy akantu roją się od stworzeń, sprawiając, że pomyślność wydaje się niemal żywa w kamieniu. Nad nimi długie, ceremonialne fryzy gromadzą kapłanów, urzędników, asystentów i dom Augusta. Kobiety i dzieci pojawiają się w sposób szczególnie widoczny, łącząc obietnicę stabilności reżimu z rodziną i sukcesją.

W obrębie ogrodzenia znajduje się sam ołtarz ofiarny, przy którym rytuał miał praktyczny cel, a nie służył jedynie jako dekoracja. Historia monumentu jest niemal równie niezwykła jak jego wyobrażenia. Pierwotnie stał obok starożytnej Via Flaminia na Campus Martius, po czym osady rzeczne stopniowo pochłonęły go pod kilkoma metrami mułu.

Fragmenty ponownie ujrzały światło dzienne w okresie renesansu, rozproszone po ważnych kolekcjach, i zostały tu ponownie zjednoczone w 1938 roku. Zrekonstruowany ołtarz jest odwrócony względem swojej starożytnej orientacji, tak że strona, która niegdyś zwrócona była na zachód, jest teraz zwrócona na południe.