Tower of the Winds, Ateny

Wieża Wiatrów to ośmioboczna marmurowa wieża na rzymskiej agorze w Atenach, zbudowana z kamienia pentelickiego. Jej osiem reliefów przedstawia bóstwa wiatrów w różnych ludzkich postaciach wokół górnej części budowli, nadając tej starożytnej konstrukcji jej dobrze znaną nazwę. Wieżę ukończono najpóźniej około 50 BC, chociaż jej dokładna data pozostaje niepewna.

Mierząca około 12 metrów wysokości i około 8 metrów szerokości została zaprojektowana tak, aby ukazywać czas i pogodę: na jej zewnętrznych ścianach znajdują się zegary słoneczne, a wewnątrz niegdyś działał zegar wodny. Jest jedynym zachowanym starożytnym horologium, czyli wieżą zegarową z epoki klasycznej. Zaprojektował ją Andronicus of Cyrrhus, a budynek jest stanowiskiem archeologicznym w Grecji.

Spójrz wzdłuż rzeźbionego pasa na postacie wiatrów, a następnie zwróć uwagę na wodotryski w kształcie lwiej głowy w gzymsie nad nimi. Brakujący wiatrowskaz miał niegdyś postać Tritona trzymającego pręt wskazujący kierunek wiatru. Dach zachował się w niezwykle kompletnym stanie; tworzą go kamienne płyty zebrane wokół okrągłego zwornika.

W obrębie pojedynczej komory kanały w posadzce dokumentują zanikły system zegara wodnego. Wieża pozostała niemal nienaruszona, ponieważ przez stulecia nadal pełniła różne funkcje. Jej prawdziwym osiągnięciem jest połączenie rzeźby, architektury, światła słonecznego, płynącej wody i wiatrów w jeden przyrząd do odczytywania świata.