Naturpark Schöneberger Südgelände, Berlin

Naturpark Schöneberger Südgelände to park miejski, w którym porzucone konstrukcje kolejowe, chronione siedliska i współczesne dzieła sztuki dzielą ten sam teren. Teren ten powstał jako obszar kolejowy: w 1889 roku pojawiła się tam stacja rozrządowa, a gdy w 1952 roku stacja Anhalter przestała obsługiwać połączenia dalekobieżne, roślinność stopniowo przejęła nieużywane tory. Kiedy około 1980 roku zaproponowano uporządkowanie terenu, lokalni mieszkańcy pokazali ekologiczną wartość tego dzikiego rozrostu i zapobiegli wycince.

Miasto otrzymało ten teren w 1995 roku, a park otwarto w 1999 roku jako projekt EXPO 2000. Wypatruj wieży ciśnień wznoszącej się na około 50 metrów ponad dawnymi obiektami kolejowymi; jest ona najbardziej rozpoznawalnym punktem orientacyjnym parku. W pobliżu zachowały się także kolejowe pozostałości, w tym lokomotywa parowa zbudowana w 1940 roku oraz obrotnica.

Na obszarze chronionym trasa przechodzi w stalową kładkę z ażurowej kraty o długości 600 metrów, poprowadzoną nad ziemią na rurach opartych na starych szynach. Taka konstrukcja pozostawia pod spodem miejsce dla zwierząt i pozwala deszczowi docierać do gleby. Inwentaryzacje odnotowały 366 gatunków paproci i roślin kwitnących, 49 gatunków dużych grzybów, 49 gatunków ptaków, 14 gatunków pasikoników i świerszczy, 57 gatunków pająków oraz 95 gatunków pszczół, z czego ponad 60 uznano za zagrożone. Stałe rzeźby grupy artystycznej Odius dodają kolejną warstwę temu odzyskanemu krajobrazowi kolejowemu.