Igreja e Torre dos Clérigos, Porto

Tutaj granit wprawia się w ruch. Igreja e Torre dos Clérigos to wielki późnobarokowy zespół Porto, zaprojektowany przez Nicolau Nasoniego, a jego niespokojne krzywizny, wnęki i wysunięte detale zamieniają twardy miejscowy kamień w teatr. Zwróć uwagę, jak kościół, dzwonnica i łączący je Dom Bractwa tworzą jedną długą kompozycję na tym stromym terenie.

Kościół powstał jako pierwszy, zbudowany w latach od tysiąc siedemset trzydziestego drugiego do tysiąc siedemset czterdziestego dziewiątego; następnie powstał Dom Bractwa, a wieżę ukończono w tysiąc siedemset sześćdziesiątym trzecim roku. Jego wąska fasada sprawia wrażenie celowo wysokiej, z dramatycznym rozpostarciem rzeźbionych dekoracji wokół niej. Wewnątrz kościół ma pojedynczą owalną nawę pod kopułą, a nie bardziej konwencjonalną, długą prostokątną przestrzeń, jakiej można by się spodziewać.

Była to siedziba bractwa utworzonego, by wspierać duchowieństwo świeckie zmagające się z ubóstwem, chorobą i śmiercią. Nicolau Nasoni poświęcił całemu projektowi ponad trzy dekady i został pochowany w tym kościele; krypta odkryta podczas niedawnej renowacji może zawierać jego grób. Od tysiąc dziewięćset dziesiątego roku kompleks ma status Pomnika Narodowego. Stał się jednym z najbardziej charakterystycznych obrazów Porto, ale jego prawdziwa siła tkwi w architektonicznym śmiałym wyzwaniu: kościół i wieża ukształtowane jako ekstrawagancki granitowy spektakl.