Holyrood Abbey, Edynburg

Holyrood Abbey to zwietrzałe ruiny domu zakonnego obok Holyroodhouse, na wschodnim krańcu Royal Mile w Edinburgh. David I założył opactwo w 1128 roku, a jego nazwa oznacza „Święty Krzyż”. Według miejscowej legendy król uciekł przed szarżującym jeleniem podczas polowania, a następnie stworzył opactwo z wdzięczności za cudowny krzyż, który pojawił się między porożem zwierzęcia.

Zachowane kamienne elementy należą do miejsca, które niegdyś miało zarówno duchowe, jak i królewskie znaczenie. Jego dom gościnny rozwinął się w królewską rezydencję w XV wieku, podczas gdy kościół pozostawał kościołem parafialnym aż do XVII wieku. Opactwo pozostaje w ruinie od XVIII wieku.

Przez stulecia sanktuarium otaczające opactwo zapewniało ochronę dłużnikom i osobom oskarżonym o przestępstwa; tych, którzy otrzymali tam schronienie, zaczęto nazywać „Abbey Lairds”. Kościół został uszkodzony podczas angielskich najazdów, a następnie ponownie podczas szkockiej reformacji. Później pałac obok rozrastał się, podczas gdy religijne życie opactwa wygasło. Spójrz przez otwarte arkady i na popękane sklepienia: te pozostałości nie są imitacją ani rekonstrukcją, lecz zachowanymi murami średniowiecznego opactwa, którego historia sięga od królewskich ceremonii po schronienie i ruinę.